Egipski cud współczesnej architektury

Jednym z największych osiągnięć świata starożytnego była Biblioteka Aleksandryjska – największa biblioteka ówczesnego świata. Założona przez Ptolemeusza i Sotera funkcjonowała w Aleksandrii przy Muzeum Aleksandryjskim w okresie od III wieku p.n.e. Pierwotny budynek biblioteki spłoną w I wieku p.n.e.
Idea odbudowania antycznej biblioteki (nie jako kopii antycznego obiektu, ale idei obiektu) narodził się w 1974 roku. Jednym z najważniejszych promotorów pomysłu byli były prezydent Egiptu Hoslim Mubarak oraz UNESCO. Konkurs na obiekt ogłoszono w 1988 roku i wygrał go projekt norweskiej firmy Snøhetta. Prace rozpoczęły się w 1995 roku.

W 2002 roku, a dokładnie 16 października, obiekt został oficjalnie otwarty.

Projekt nowej biblioteki jest odważny i ponadczasowy. Jego olbrzymia okrągła forma obok okrągłej aleksandryjskiej przystani ma odwoływać się do cyklicznej natury wiedzy. Lśniący, pochylny dach przypomina starożytną aleksandryjską latarnię morską i zapewnia miastu nowy symbol nauki i kultury.
Jedenastopiętrowy budynek ma kształt pochylonego cylindra. Główną, wielopoziomową otwartą czytelnię zwieńcza szklano-aluminiowy dach o wysokości 32 m i średnicy 160 m – to większa część budynku głównego. Najniższe kondygnacje znajdują się pod ziemią, gdzie przechowywanych może być 8 milionów woluminów.
Obiekt kosztował łącznie 220 mln dolarów – bez kosztów zgromadzonych w nim książek.

Interesująca fasada centralnego budynku – o powierzchni 6.000 m² – została wykonana z egipskiego granitu z okolic Asuanu: Ramadi Fateh Assuan. Kamień ten na rynku występuje również pod nazwami: Grigio Aswan Light, Grey Aswan, Aswan Gray, Ramadi Ghamik Assuan, Ramadi Ghamik Granite.
Co ciekawe: to jest ten sam materiał, którego jedno ze starożytnych wyrobisk jest pokazywane wszystkim turystom odwiedzającym Asuan, gdyż w tym wyrobisku znajduje się słynny nieskończony obelisk długości 42 m i wadze 1200 ton.

Elewacja składa się z 4.000 płyt o grubości 15 cm w wielkościach od 1 x 1 m do 2 x 1 m. W płytach wygrawerowane są litery ze 120 rodzajów starożytnych i współczesnych alfabetów. Dzięki tej potężnej pracy kamieniarskiej Biblioteka zyskała tytuł Czwartej Piramidy.
Grawery i elementy rzeźbione zostały wykonane we współpracy z artystami Jorunnem Sannesem i Kristianem Blystadem.
Główny plac biblioteki również pokrywa szary granit z Asuanu, uzupełniony czarnymi elemen-tami z Nero Zimbabwe.
Ganit znalazł się również na posadzkach ciągów komunikacyjnych wewnątrz biblioteki.
Biblioteka zajmuje powierzchnię 70.000 m². Z otwartej czytelni o powierzchni 20.000 m2 może równocześnie korzystać 2.000 czytelników. To największa tego rodzaju czytelnia na świecie.
Kompleks aleksandryjski uzupełniają centrum kongresowe o powierzchni 5000 m2 (połączone przejściem podziemnym z biblioteką) oraz Planetarium (mieszczące również Muzeum Historii Nauki) i ALEXploratorium. Na terenie biblioteki funkcjonują także cztery muzea.